Ważniejsze daty z historii nauk geologicznych w UJ Ważniejsze daty z historii nauk geologicznych w UJ

 

HISTORIA INSTYTUTU NAUK GEOLOGICZNYCH 
UNIWERSYTETU JAGIELLOŃSKIEGO

Witold Zuchiewicz

ROZWÓJ NAUK GELOGICZNYCH W UNIWERSYTECIE JAGIELLOŃSKIM

Ważniejsze daty z historii nauk geologicznych w UJ

  •  1782 - powołanie Jana Jaśkiewicza [6.07.1749-14.11.1809] jako kierownika Katedry Historii Naturalnej oraz Chemii*** Szkoły Głównej Koronnej. Utworzone przez J. Jaśkiewicza Muzeum Mineralogiczne znajduje pomieszczenie w Collegium Physicum przy ul. Św. Anny 6. Jan Jaśkiewicz wykładał historię naturalną w latach 1783-1787. Był ponadto założycielem Ogrodu Botanicznego, istniejącego do tej pory.
  •  1787 - następcą J. Jaśkiewicza zostaje mianowany Franciszek Scheidt [1759-1807]
  •  1795 - w ramach reorganizacji uniwersytetu po trzecim rozbiorze Polski, następcą F. Scheidta zostaje Baltazar Hacquet [1739?-1815]. Wykłada on jedynie mineralogię, zoologię i botanikę.
  •  1809-1814 kierownictwo Katedry Historii Naturalnej sprawuje botanik, Alojzy Estreicher [21.06.1786-1.08.1852]
  •  1811 - z inicjatywy Stanisława Staszica UJ powołuje odrębną katedrę mineralogii i "jeognozji". Jej profesorem w latach 1814-1817 jest Józef Tomaszewski [1783-1844]
  •  1817-1829 wykłady z mineralogii prowadzi profesor chemii, Józef Markowski
  •  1829-1833 powołanie Ludwika Zejsznera [1805-1871] na stanowisko kierownika Katedry Mineralogii (ustanowionej uchwałą Senatu UJ w 1818 roku). W 1833 L. Zejszner publikuje w Krakowie podręcznik mineralogii "Systemat minerałów według zasad J. Berzeliusza"
  •  1833 - likwidacja Katedry Mineralogii; powołanie Katedry Historii Naturalnej, obejmującej mineralogię, zoologię i botanikę. W latach 1833-1842 katedrą kieruje Alojzy Estreicher, a w okresie 1843-1847 Ignacy Czerwiakowski [1808-1882], botanik
  •  1847 - z Katedry Historii Naturalnej wydzielono Katedrę Fizjografii, obejmującą mineralogię i zoologię, pod kierownictwem Hermana Schmidta
  •  1848-1857 Katedrę Fizjografii ponownie obejmuje Ludwik Zejszner [1805-1871], doprowadzając w 1855 do rozdzielenia mineralogii i zoologii. W 1850 L. Zejszner wprowadza do programu studiów całodzienne wycieczki do odsłonięć i kopalń oraz ćwiczenia praktyczne, a w 1856 realizuje pełną obudowę muzealną pierwszej sali katedry; naśladowaną później w salach II, III i IV przez prof. Władysława Szajnochę. Uczestniczy w licznych odczytach publicznych organizowanych przez Uniwersytet, często we współpracy z Wincentym Polem. Do wybitnych uczniów L. Zejsznera zaliczyć należy Ignacego Łukasiewicza, wynalazcę lampy naftowej oraz Józefa Friedleina, późniejszego wiceprezydenta Krakowa i zarazem geologa - amatora
  •  1857-1861 Katedrę Mineralogii (Collegium Minus, ul. Gołębia 11) obejmuje mineralog wiedeński Victor Zepharovich [13.04.1830-24.02.1890], a w latach 1861-1863 mineralogię wykłada ponownie Ignacy Czerwiakowski
  •  1862/63 - po przywróceniu polskiego języka wykładowego na uniwersytecie, profesorem mineralogii i geologii zostaje mianowany Alojzy Alth [2.06.1819-4.11.1886], autor pierwszego zeszytu Atlasu Geologicznego Galicji (tekst objaśniający ukazał się drukiem w 1887, już po śmierci autora). W czasie profesury A. Altha zostały wykonane w UJ pierwsze cztery prace doktorskie z zakresu geologii i mineralogii, a w 1882 obroniono pierwszą habilitację z tej dziedziny (W. Szajnocha - Die Brachiopoden-Fauna der Oolithe von Balin bei Krakau). W r. 1885 W. Szajnocha uzyskuje stanowisko profesora nadzwyczajnego geologii i paleontologii w UJ; w 1895 r. zostaje członkiem korespondentem Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Akademii Umiejętności (profesurę zwyczajną otrzymuje w r. 1889, a w latach 1911/12 i 1916/17 pełni funkcję Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego). W latach 1885-87 asystentem w UJ był Wawrzyniec Teisseyre, późniejszy wybitny profesor geologii we Lwowie
  •  1883 - ukazuje się pierwszy polski podręcznik mineralogii, który nie był oparty na układzie Wernera, autorstwa L. Zejsznera
  •  18 IV 1886 - zarządzenie 1.23.755 Ministerstwa Oświaty we Wiedniu zezwala - na wniosek Wydziału Filozoficznego - na rozdział ówczesnego Muzeum Mineralogicznego na dwa oddziały: mineralogiczny (pod kier. prof. Alojzego Altha) i geologiczno-paleontologiczny (pod kier. prof. Władysława Szajnochy)
  •  16 VI 1886 - powstanie Gabinetu Geologicznego (z siedzibą w Collegium Physicum), kierowanego przez profesora nadzwyczajnego geologii i paleontologii, Władysława Szajnochę [28.06.1857-1.08.1928], do roku 1928. Był to pierwszy i największy geologiczny zakład naukowy w Polsce. W. Szajnocha założył jego bibliotekę, której zapisał swój księgozbiór (4000 tomów), zorganizował archiwum, dopomógł w utworzeniu w 1912 r. odrębnego Zakładu Paleontologii, wystąpił w r. 1883 z inicjatywą utworzenia polskiej wyższej szkoły górniczej, od 1905 r. starał się o stworzenie Krajowego Zakładu Geologicznego, a w 1919 r. ogłosił drukiem projekt Państwowego Instytutu Geologicznego i użyczał pomieszczeń Gabinetu Geologicznego pierwszemu dyrektorowi Instytutu, prof. Józefowi Morozewiczowi. Przyczynił się także do powstania Akademii Górniczo-Hutniczej (1920 r.) i do 1925 r. użyczał gościny jej katedrze geologii ogólnej, kierowanej przez Walerego Goetla (habilitowanego w UJ 1918 r., a w latach 1925-1920 asystenta w Gabinecie Geologicznym). W pomieszczeniach Gabinetu odbywały się ponadto zebrania i odczyty Polskiego Towarzystwa Górniczego w Krakowie (późniejszego Koła Krakowskiego Polskiego Stowarzyszenia Inżynierów Górniczych i Hutniczych; od 1906), posiedzenia Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (od 1907) oraz comiesięczne zebrania naukowe i posiedzenia Zarządu Polskiego Towarzystwa Geologicznego (od 1921)
  •  1887 - kierownictwo Gabinetu Mineralogicznego obejmuje Alojzy Alth, zastąpiony w tym samym roku przez Feliksa Kreutza [19.11.1844-22.09.1910], jednego z założycieli Polskiego Towarzystwa Przyrodników i prezydenta Komisji Fizjograficznej PAU
  •  1888 - w Gabinecie Geologicznym ustanowiono etat asystenta pomocniczego, który objął Tadeusz Wiśniowski, w roku 1902 utworzono etat demonstratora, a w 1925 przyznano etat adiunkta. W latach 1925-28 Gabinet zatrudniał 5 pracowników naukowych. Łącznie w latach 1886-1925, 19 osób pełniło obowiązki asystenta, demonstratora lub pomocnika naukowego. W. Szajnocha przywrócił ćwiczenia i wycieczki geologiczne, zarzucone po odejściu L. Zejsznera z UJ w r. 1857; od 1888/89 organizował konwersatoria z udziałem pracowników spoza Gabinetu Geologicznego. Liczba słuchaczy przez pierwsze 3 lata nie przekraczała 10; w r. 1905/06 wzrosła do 94, a w r. 1925/26 sięgnęła 324. W r. 1925 w Gabinecie Geologicznym, oprócz profesora, pracowali: adiunkt, starszy asystent oraz 2 młodszych asystentów. Pracownicy Gabinetu opublikowali w latach 1886-1925 201 prac (w tym 80 autorstwa W. Szajnochy)
  •  W 1890 asystentem w Katedrze Geologii UJ zostaje Józef Grzybowski, który w 1896 broni doktorat nt. Mikrofauna czerwonych iłów z Wadowic. Po habilitacji w r. 1899 Die Tertiärablagerungen des nördlischen Peru und ihre Molluskenfauna, uzyskuje stanowisko docenta geologii i paleontologii (1900), a następnie profesora tytularnego (1909 r.) i - kierownika nowej placówki UJ - Pracowni Paleontologicznej (od 1912). J. Grzybowski uzyskuje stanowiska profesora nadzwyczajnego w r. 1919 i zwyczajnego w r. 1920. Siedziba Zakładu Paleontologicznego mieściła się początkowo w pomieszczeniach Gabinetu, później - w Collegium Iuridicum przy ul. Grodzkiej 53. Dzięki staraniom J. Grzybowskiego powstała w 1912 Stacja Geologiczna w Borysławiu, kierowana przez B. Kropaczka (poległego w czasie I wojny światowej), a w okresie międzywojennym przez Konstantego Tołwińskiego
  •  1904 -1918 - kierownikiem Gabinetu Mineralogicznego został Józef Morozewicz [27.03.1865-12.06.1941], doktor honoris causa UJ (1910), twórca "szkoły petrograficznej krakowskiej"; od 1920 r. Dyrektor Państwowego Instytutu Geologicznego. Został on zastąpiony w 1918 r. przez Władysława Pawlicę, a w latach 1919-1945 funkcję dyrektora Zakładu Mineralogii i Petrografii pełnił Stefan Kreutz [6.06.1883-30.03.1941], syn Feliksa; od 1918 członek korespondent Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego PAU, a w r. 1929/30 dziekan Wydziału Filozoficznego UJ. Podczas profesury S. Kreutza, spośród 40 pracowników 16 uzyskało stopień doktorski, a w Zakładzie Mineralogii i Petrografii opublikowano ok. 70 prac
  •  W 1921 r. W. Szajnocha zainicjował powstanie i zorganizował Polskie Towarzystwo Geologiczne, którego był pierwszym prezesem. Pierwsze walne zebranie odbyło się w Gabinecie Geologicznym 24 IV 1921 r. W 1922 r. W. Szajnocha był delegatem PAU na zebranie Międzynarodowej Rady Badań Naukowych w Brukseli i brał udział w opracowaniu statutu Międzynarodowej Unii Geologicznej
  •  1923 - po śmierci J. Grzybowskiego (1922), kierownictwo Zakładu Paleontologicznego obejmuje Jan Nowak (od 1912 docent geologii i paleontologii w Uniwersytecie Lwowskim, a wykładający w Gabinecie Geologicznym od 1921). Funkcję tę sprawuje do r. 1928, kiedy to po śmierci prof. Szajnochy obejmuje kierownictwo Gabinetu Geologicznego aż do r. 1939
  •  1927 - UJ wprowadza magisteriaty w zakresie geologii i paleontologii
  •  1928 - w Uniwersytecie Jagiellońskim funkcjonują trzy odrębne placówki z zakresu nauk gelogicznych: Gabinet Mineralogiczny (Collegium Minus, ul. Gołębia 11), Gabinet Geologiczny (Collegium Physicum, ul. Św. Anny 6), przemianowany w 1929 na Zakład Geologiczny oraz Pracownia Paleontologiczna (Collegium Iuridicum, ul. Grodzka 53), wydzielona formalnie w 1912 i kierowana przez Józefa Grzybowskiego [17.03.1869-17.02.1922] do 1922 r. Po śmierci J. Grzybowskiego kierownictwo Pracowni Paleontologicznej objął Jan Nowak [15.10.1880-18.02.1940]. W latach 1929-1933, utworzonym w 1923 roku Zakładem Paleontologii kierował Wilhelm Friedberg [29.01.1873-10.06.1941], a od 1935 - Franciszek Bieda [17.12.1896-20.09.1982]. Lista publikacji z zakresu nauk geologicznych, opublikowanych w UJ do roku 1928, obejmuje 220 pozycji
  •  1928-1929 kierownictwo Gabinetu Geologicznego sprawuje Wiktor Kuźniar [13.05.1879-12.08.1935], a w latach 1929-1939 - Jan Nowak, w latach 1933-35 dziekan, a 1935-37 - prodziekan Wydziału Filozoficznego UJ; jeden z założycieli polskiego Towarzystwa Geologicznego, a w latach 1927 - 1940 jego prezes i redaktor naczelny Rocznika Polskiego Towarzystwa Geologicznego. J. Nowak był inicjatorem powstania w 1923 r. Asocjacji Geologicznej Karpacko-Bałkańskiej, a w 1928 r. współzałożycielem Association pour l'Étude de Quaternaire l'Européen, późniejszej INQUA. Prof. Nowak był także współtwórcą (wraz z Władysławem Szaferem) czasopisma Starunia, poświęconego zagadnieniom czwartorzędu
  •  1933 - przy Zakładzie Geologii UJ powstała pracownia do badań gruntów, która w 1937 pod nazwą "Stacja Doświadczalna do Badań Gruntowych przy Zakładzie Geologii UJ" została uznana przez Senat UJ i zatwierdzona przez Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Personel Stacji stanowili: dyrektor Zakładu Geologii (J. Nowak), kierownik stacji (inż. Wojciech Pogany) oraz 3 pracowników (w różnych okresach Kazimierz Guzik, S. Guzikówna, Józef Gołąb, Krzysztof Beres i inni). W okresie 1928-1939 w Zakładzie Geologii UJ, oprócz prof. J. Nowaka, zatrudnienie znaleźli asystenci i adiunkci: Stanisław Sokołowski (1923-1939), Kamila Skoczylas-Ciszewska, Konrad Konior (do 1928, ponownie 1934-1937), Marian Książkiewicz (habilitowany w 1932, adiunkt od 1935), Józef Premik (do 1931), Wiktor Kuźniar (do 1934), Jadwiga Burtanówna (od 1931), K. Guzik (kilka miesięcy w 1935), Adam Tokarski (1935-37), K. Beres (od 1937), J. Gołąb (od 1937), Stanisław Zuber, W. Pogany (od 1936 adiunkt-wolontariusz). Wykłady z geologii regionalnej i tektoniki prowadził w latach 1928-1938 doc. Bohdan Świderski
  •  6 IX 1939 hitlerowcy aresztują i zsyłają do obozu w Sachsenhausen, wraz z innymi profesorami krakowskimi, J. Nowaka i J. Gołąba z Zakładu Geologii oraz asystentów Zakładu Mineralogii - dr Antoniego Gawła, dr Stanisława Janika i dr Antoniego Swaryczewskiego. W kilka dni po zwolnieniu z obozu umiera z wycieńczenia J. Nowak (18 II 1940 r.). W walce z okupantem ginie asystent Zakładu, Krzysztof Beres [20.06.1915 - 4.07.1944]
  •  1939-1945 pomieszczenia Katedry Geologii zajmuje okupant, a pod koniec 1945 naukowcy ukraińscy, którzy uciekli przed Armią Czerwoną. Na początku wojny gmach Collegium Minus, siedzibę Zakładu Mineralogii i Petrografii, zajął Institut für die deutsche Ostarbeit. Dzięki staraniom kustosza, Antoniny Dylewskiej, ocalały przed zniszczeniem zbiory muzealne, datujące się od 1805 r.
  •  I 1945 - opiekę nad lokalem i zbiorami Zakładu Geologicznego sprawuje grupa jego przedwojennych pracowników: dr K. Konior, Andrzej Michalik, dr J. Burtan, dr S. Sokołowski [14.08.1900-3.04.1990], pod kierunkiem przybyłego ze Lwowa prof. Juliana Tokarskiego [29.03.1883-17.10.1961]. W lutym 1945 asystentem wolontariuszem zostaje Stanisław Siedlecki. Pierwsze wykłady rozpoczynają się 1 III 1945. Ćwiczenia z geologii ogólnej i geologii Polski prowadził m. in. Henryk Świdziński [8.09.1904 - 23.06.1969], późniejszy profesor i rektor AGH, który po powrocie z zagranicy M. Książkiewicza wykładał w latach 1948-51 geologię złóż węgli i nafty. Pierwsze po wojnie posiedzenie Polskiego Towarzystwa Geologicznego odbyło się w siedzibie Zakładu 4 VI 1945
  •  19 I 1945 pracownicy Zakładu Mineralogii i Petrografii zabezpieczają gmach Collegium Minus, uszkodzony podczas nalotu dwa dni wcześniej. W 1945 kierownictwo Zakładu obejmuje prof. Antoni Gaweł [22.03.1901 - 31.08.1989], pełniący tę funkcję do roku 1974 (z przerwą w roku akadem. 1946/47, kiedy kierownikiem był J. Tokarski). Frekwencja studentów zmieniała się od 135 w r. 1945, poprzez 638 w r. 1946/47, do 160 w r. 1950/51. W roku akademickim 1952/53 magisterium z mineralogii uzyskało 13 osób, chemii - 10, a geologii - 2
  •  V 1945 kierownictwo Zakładu Geologii obejmuje Franciszek Bieda [17.12.1896-20.09.1982], w jesieni 1945 ponownie J. Tokarski, a od stycznia 1946 - prof. Marian Książkiewicz [22.01.1906 - 23.03.1981]. W skład Zakładu Geologii wchodzili także: adiunkt - dr Jadwiga Burtan [14.10.1904 - 1.03.1999], starszy asystent - mgr Andrzej Michalik [1917-1988] oraz asystenci - mgr Stanisław Siedlecki i mgr Tadeusz Wieser (do 1951, kiedy to przeniósł się do Katedry Mineralogii i Petrografii). Zakład Paleontologii zatrudniał wówczas 6 osób: kierownik - prof. Franciszek Bieda, adiunkt - dr Wilhelm Krach [23.01.1907 - 6.02.1985], starszy asystent - mgr Stanisław Liszka, młodsi asystenci - Stanisław Geroch, Jerzy Małecki i Ewa Łuczkowska. W roku 1946 stanowisko asystenta obejmuje Stanisław Dżułyński [27.08.1924-28.06.2001] (do 1949), a w 1948 Jerzy Znosko (do 1950), późniejsi profesorowie (odpowiednio, PAN i Państwowego Instytutu Geologicznego) oraz członkowie rzeczywiści PAN oraz PAU. W połowie 1951 r. w skład Zakładu Geologii wchodzili, oprócz prof. M. Książkiewicza, mgr S. Geroch (adiunkt), mgr Krzysztof Birkenmajer i Stanisław Bukowy (starsi asystenci) oraz Ryszard Gradziński i Andrzej Radomski (młodsi asystenci)
  •  10 IX 1951 - zarządzenie Ministra Szkolnictwa Wyższego likwiduje Zakłady Geologii, Mineralogii i Paleontologii UJ, przyłączając je do AGH. Rozwiązaniu ulega Koło Geologów Studentów UJ. Przez następne 6 lat Zakład Geologii pozostaje jako placówka AGH (Zakład Geologii Fizycznej w okresie 1952-1956), zajmując dotychczasowy lokal. Od 1952 zaprzestano przyjmowania studentów na studia podstawowe w zakresie geologii. W skład Zakładu Geologii Fizycznej (1952-1956), oprócz prof. M. Książkiewicza, wchodzili: Stefan Witold Alexandrowicz, Janusz Horzemski, Sławomir Sawicki, S. Geroch, R. Gradziński, A. Radomski, Elżbieta Morycowa (od 1954), Rafał Unrug (od 1955), S. Bukowy (przeniesiony w 1952 do Instytutu Geologicznego), K. Birkenmajer (w 1955 przeszedł do Pracowni Geologiczno-Stratygraficznej PAN) oraz Jan Wdowiarz (1953-1956). Katedrę Mineralogii i Petrografii UJ przemianowano na Zakład Geochemii AGH. W roku 1955/56 w zakładzie tym 30 osób uzyskało stopień magistra
  •  9 I 1957 - zarządzeniem Ministra Szkolnictwa Wyższego zlikwidowano Zakład Geologii Fizycznej przy Katedrze Geologii AGH i powołano Katedrę Geologii przy UJ. Tym samym zarządzeniem zlikwidowano Zakład Geochemii przy Katedrze Mineralogii i Petrografii AGH, tworząc ponownie Katedrę Mineralogii i Petrografii UJ. Obie Katedry zachowały swe poprzednie lokale, natomiast Katedra Paleontologii została przeniesiona w całości na AGH i nie zdecydowała się na powrót do UJ. W skład tej katedry w latach 1951-1956 wchodziły dwa zakłady: paleontologii ogólnej (kier. prof. F. Bieda) oraz mikropaleontologii (kier. prof. Wilhelm Krach), zatrudniające 3 adiunktów (dr Stanisław Liszka, dr Jerzy Małecki, dr Ewa Łuczkowska) i jednego starszego asystenta (Teresa Śmigielska). Stopniowo malała ilość asystentów w Katedrze Mineralogii i Petrografii: niektórzy kontynuowali karierę naukową w innych instytucjach (Witold Żabiński, J. Kubisz, Wiesław Heflik - AGH, Wojciech Narębski - Muzeum Ziemi, Wacław Ryka - Instytut Geologiczny), doc. Antoni Swaryczewski w 1950 został profesorem Uniwersytetu Łódzkiego, dr Jan Jacek Głogoczowski przeszedł w 1953 do Instytutu Naftowego, a dr Tadeusz Wieser - do Instytutu Geologicznego w 1956. Katedra prowadziła działalność usługową na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi oraz na sekcji chemicznej Wydziału Matematyczno-Fizyczno-Chemicznego (5 osób uzyskalo magisterium z chemii na podstawie prac mineralogiczno-petrograficznych i geochemicznych). W okresie 1945-1970 19 pracowników Katedry Mineralogii i Petrografii opublikowało 130 rozpraw i artykułów popularno-naukowych
  •  15 IX 1958 - zarządzeniem Ministerstwa Szkół Wyższych utworzono Zakład Paleontologii przy Katedrze Geologii UJ (bez kierownika). Katedra Geologii zatrudniała w omawianym okresie (1957-1963) 6 pracowników, w składzie: kierownik - prof. M. Książkiewicz, adiunkt - mgr S. Geroch, asystenci: mgr E. Morycowa, mgr R. Gradziński, mgr A. Radomski, mgr R. Unrug
  •  XI 1962 - Katedry Geologii oraz Mineralogii i Petrografii oraz Zakład Paleontologii przenoszą się z (Collegium Physicum, później zwanego Kolegium Kołłątaja) oraz Collegium Minus do nowej siedziby przy ul. Oleandry 2A (Collegium Geologicum, obecnie im. Mariana Książkiewicza)
  •  W latach 1945-1970 na kierunku geologii (przy współudziale Katedry Mineralogii i Petrografii oraz Katedry Paleontologii) 160 osób uzyskało stopień magistra, przeprowadzono 14 przewodów doktorskich, a 7 osób uzyskało stopień doktora habilitowanego (stanowisko docenta)
  •  1972 - powstaje Instytut Nauk Geologicznych UJ. W r. 1970 z Katedry Geologii odchodzi do ING PAN R. Gradziński, a w 1972 asystentem zostaje Marek Wendorff. W Katedrze Mineralogii i Petrografii zostają natomiast zatrudnieni Karol Prochazka (1965) i Czesław Harańczyk (1972)
  •  1974 - kierownikiem Katedry Mineralogii i Petrografii zostaje doc. Cz. Harańczyk
  •  1974-1979 funkcję dyrektora Instytutu Nauk Geologicznych UJ pełni prof. Rafał Unrug [24.10.1931-21.07.2000]
  •  1 X 1975 - rozpoczynają się wykłady dla studentów pierwszego roku reaktywowanych studiów geologicznych
  •  od 1980 dyrektorem ING UJ jest prof. Andrzej Ślączka
  •  1994 - stanowisko kierownika Zakładu Paleontologii po prof. Stanisławie Gerochu [2.05.1920 - 21.06. 1995] obejmuje prof. Elżbieta Morycowa, a w 1999 kierownictwo Zakładu Geologii przejmuje prof. Nestor Oszczypko, w miejsce prof. Andrzeja Radomskiego, który przeszedł na emeryturę. Po śmierci prof. Cz. Harańczyka [13.07.1927 - 21.12.1998], w 1998 kierownikiem Zakładu Mineralogii i Petrografii został prof. Witold Żabiński
  •  2000 - dotychczasowy Zakład Geologii dzieli się na trzy odrębne Zakłady: Geodynamiki i Geologii Środowiskowej (kier. prof. Nestor Oszczypko), Sedymentologii i Analizy Paleośrodowiska (kier. dr hab. Stanisław Leszczyński) oraz Kartografii Geologicznej i Tektoniki (kier. dr hab. Marek Cieszkowski)


 

** Opracowano na podstawie: Czarniecki, S. 1964. Zarys historii geologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Wyd. Jubileuszowe UJ, T. XIV: 1-144; Gaweł, A. 1974. Katedra Mineralogii i Petrografii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zesz. Nauk. UJ, Prace Hist., 47: 373-378; Książkiewicz, M. 1974. Katedra Geologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ibidem, s. 365-371; Bieda, F. 1976. Zarys dziejów paleontologii w Krakowie. Prace Geol. Kom. Nauk Geol. PAN Krak., 94: 1-125 oraz prac zamieszczonych w bibliografii
*** Pierwsza katedra geologii powstała w Paryżu w 1793, przy Musée d'Histoire Naturelle, druga - na uniwerstecie w Oksfordzie w 1819